MERK KLEDING

“Kenzo, Diesel, Tommy Hilfiger… mijn kinderen zijn gek op merkkleding. Best logisch ook, want we wonen in een buurt waar het grootste gedeelte van de huizen vrijstaand is en het gemiddelde inkomen ruim boven modaal ligt.”

“Bij hun op school is een winterjas die minder dan 300 euro kost een uitzondering. Voor mij is het een verschrikking. Ik woon in één van de weinige sociale huurwoningen die er bij ons te vinden is en moet het met een gemiddeld inkomen in mijn eentje zien te redden, terwijl ik twee kinderen heb. Mijn ex is een tijdje geleden met de noorderzon vertrokken en heeft mij achtergelaten met alle zorgen. Op zich red ik het allemaal wel, maar die kleding en spullen… ik word er niet goed van.”

“Ik ben vroeger gepest, dus het laatste wat ik wil is dat mijn kinderen buiten de boot vallen. Maar waar ik vroeger nog wegkwam met H&M en Zara, is het nu enkel merkkleding dat telt. Dat zorgt voor de nodige creativiteit. In het begin kocht ik nog gloednieuwe kledingstukken. Met pijn in mijn hart rekende ik dan over de 70 euro voor een knullig t-shirt af, om vervolgens in de supermarkt met het schaamrood op mijn kaken enkele boodschappen terug te leggen, omdat ik die niet kon betalen. Ik besloot het over een andere boeg te gooien en begon rond te speuren op Marktplaats en Facebookpagina’s met tweedehands kleding.”

 ‘Oud en vies’

“Daar kocht ik de nodige truien, schoenen en jassen tweede- of derdehands, zonder dat mijn kinderen dat weten. Sommige stukken zijn dan nog niet goedkoop, maar in ieder geval een stuk betaalbaarder dan nieuw in de winkel. Het erge is, vaak zitten de kaartjes er nog aan! Andere mensen geven geen drol om de prijs van kleding, mij doen ze er een groot plezier mee. Als mijn kinderen dit zouden weten zouden ze gek worden. Tweedehands is ‘oud’ en ‘vies’, dus dat ze zelf in tweedehands kleding lopen is reden voor oorlog. En dan weten ze nog niet eens alles…

Nep merken
Naast tweedehands kleding maak ik me namelijk ook schuldig aan het kopen van nepkleding. Ik ben een expert geworden in het herkennen van nep en echt en kan het dus ook zien als merken heel goed nagemaakt zijn. Je wilt niet weten hoe mooi ze tegenwoordig alles kopieren! Via websites als Ebay en Alibaba laat ik kleding bezorgen. Niet thuis, maar bij een buurvrouw; de enige die weet hoe ik aan al die mooie spullen voor mijn kinderen kom. Ik ben veel te bang dat één van mijn schatten een keertje een pakje openmaakt en heb haar daarom om hulp gevraagd. Zelf heeft ze geen kinderen, maar ze begrijpt mij volkomen.”

“Mijn oudste wordt over een paar maanden zestien. Daar ligt voor mij de grens. Als ze zestien zijn moeten ze van mij een bijbaantje zoeken en start ik met kleedgeld, zodat ik nog maar een paar keer per jaar iets voor hun hoef te kopen en ze verder zelf sparen. En wellicht kan ik dan weer eens voor de echte merken gaan.”

kleding