Skip to main content

Meer asielzoekers in bijstand

 

 

De komst van asielzoekers zorgt voor een stijging van het aantal bijstandsontvangers. Het aantal mensen met een bijstandsuitkering is in het eerste kwartaal met 18.000 toegenomen tot 459.000 ten opzichte van de eerste drie maanden van 2015. Ruim 10.000 van de nieuwe uitkeringsgerechtigden is geboren in Syrië, meldt het CBS.           

Asielzoekers kunnen in Nederland een beroep doen op de bijstand vanaf het moment dat ze een verblijfsvergunning ontvangen. Van de Syriërs die sinds 2013 zijn ingeschreven in het bevolkingsregister ontvangt nu ongeveer driekwart bijstand, aldus het CBS. “Op het totale aantal bijstandsontvangers vormen asielzoekers echter nog steeds een kleine minderheid.”

Naast asielzoekers zorgen ook jonge gehandicapten voor een stijging van het aantal bijstandsontvangers. Door strengere regels komen namelijk alleen jongeren die volledig arbeidsongeschikt zijn nog in aanmerking voor een zogenoemde Wajong-uitkering. Gedeeltelijk arbeidsongeschikten tot 27 jaar moeten het tegenwoordig stellen met een bijstandsuitkering.

Duitse werkloosheid naar laagterecord

 

Duitse werkloosheid naar laagterecord
De werkloosheid in Duitsland is in mei verder gedaald en heeft een nieuw historisch laag niveau bereikt. Dat blijkt uit cijfers die het Duitse federale arbeidsbureau dinsdag publiceerde.
De werkloosheid in de grootste economie van Europa kwam uit op 6,1 procent, tegen 6,2 procent in april. Dat is het laagste niveau sinds de Duitse eenwording in 1990. Economen hadden gemiddeld verwacht dat de werkloosheid stabiel zou blijven.

Het aantal werklozen in Duitsland zakte met 11.000 tot minder dan 2,7 miljoen. In het oosten van Duitsland daalde het aantal werklozen met 3000, in het westen met 8000. De cijfers zijn aangepast voor seizoen effecten.

Volgens het arbeidsbureau blijft de Duitse arbeidsmarkt zich positief ontwikkelen. De vraag naar arbeidskrachten neemt flink toe en de werkgelegenheid is sterk gegroeid.

Cliëntenorganisaties krijgen regelmatig vragen over het keukentafelgesprek

Keukentafelgesprek_250

Cliëntenorganisaties krijgen regelmatig vragen over het keukentafelgesprek. In deze publicatie aandacht voor 11 veel voorkomende vragen en zorgen van burgers.

Zorg 1. “Ik sta als inwoner machteloos tegenover de ambtenaar van de gemeente”
De gemeente is verplicht om zorgvuldig te werk te gaan in een onderzoek en dus ook bij het gesprek. Het is de taak van de gemeente om er voor te zorgen dat de inwoner het gesprek goed geïnformeerd en goed voorbereid kan voeren. Daar zijn een aantal waarborgen voor. Zo heeft de inwoner het recht om zich te laten bijstaan door een onafhankelijke cliëntondersteuner.

Zorg 2. “De gemeente wil in het gesprek alleen maar bezuinigen op de ondersteuning”
Centraal in het gesprek staat dat gemeente en inwoner samen bekijken wat de mogelijkheden zijn om de ondersteuning goed te organiseren. De gemeente voert het gesprek niet met het simpele uitgangspunt van bezuinigen. De gemeente kan de inwoner verwijzen naar algemene voorzieningen als die bijdragen aan de oplossing van het probleem. Maar maatwerkvoorzieningen blijven mogelijk als de ondersteuningsbehoefte dat nodig maakt. Als de inwoner meent dat hij in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening, kan hij altijd een formele aanvraag indienen.

Zorg 3. “De gemeenten voert niet in alle gevallen een gesprek”
De gemeente maakt duidelijk aan haar inwoners bekend wat de mogelijkheden zijn om hun hulpvraag kenbaar te maken en wat de regels zijn rond “het gesprek”. Hoe dat precies gebeurt, is afhankelijk van de situatie. Regelmatig zal er een gesprek aan te pas komen. Maar er zijn situaties waarin een uitgebreid gesprek overdreven zou zijn. Als mensen en hun situatie al goed bekend zijn bij de gemeente, of als het op voorhand duidelijk is dat het om een eenvoudige voorziening gaat, dan is het soms niet nodig om een uitgebreid onderzoek te doen. Daarmee wordt onnodige bureaucratie voorkomen. De gemeente moet hier wel altijd een zorgvuldige afweging in maken.

Zorg 4. “De gespreksvoerders van de gemeente weten niet over wie en waar ze het over hebben”
De gespreksvoerder dient kennis te hebben van de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de inwoner. Hij moet zich kunnen inleven en een realistische inschatting maken van diens vermogens en beperkingen.

Zorg 5. “Iedereen, zelfs een vrijwilliger, kan het gesprek voeren”
Gemeenten kunnen vrijwilligers inzetten om gesprekken te voeren met inwoners over hoe zij omgaan met verminderde zelfredzaamheid en hoe zij hen kunnen helpen. Dit is echter iets anders dan het formele gesprek vanuit de gemeente dat plaatsvindt als de inwoner zijn behoefte aan ondersteuning bij de gemeente heeft gemeld. Het gesprek vanuit de gemeente is gericht op het doen van onderzoek en het voorbereiden van een besluit over de passende vorm(en) van ondersteuning. Dit formele gesprek wordt gevoerd door iemand van of namens de gemeente. Dit is altijd een professional.

Zorg 6. “Ik moet maar afwachten wat de gemeente allemaal voor mij bedenkt”
De bedoeling van het gesprek is om samen te kijken naar de situatie en naar de oplossingen die daarbij passen. De opdracht van de gemeentelijke gespreksvoerder is om zorgvuldig te kijken naar de situatie en te luisteren naar het verhaal van de inwoner zelf.

Zorg 7. “Ik heb geen recht meer op een persoonsgebonden budget als de gemeente dat niet nodig vindt”
Er zijn twee soorten voorzieningen in de Wmo, een algemene voorziening (bijvoorbeeld de maaltijdservice) en een maatwerkvoorziening (bijvoorbeeld een woningaanpassing of individuele begeleiding). Inwoners die een maatwerkvoorziening krijgen mogen kiezen voor een persoonsgebonden budget (PGB).

Zorg 8. “Mantelzorgers krijgen het steeds zwaarder”
De gemeente is verantwoordelijk voor het bieden van passende ondersteuning aan inwoners en hun mantelzorgers. De gemeente kan mensen niet verplichten om mantelzorg te geven. In het gesprek zal bekeken worden hoeveel ondersteuning de mantelzorger nu geeft, hoeveel hij kan geven en welke ondersteuning hij zelf nodig heeft. De gemeente heeft immers ook de opdracht om te
zorgen dat mantelzorgers ondersteuning krijgen en niet overbelast raken. Denk aan informatie en advies, emotionele steun en educatie, passende respijtzorg of praktische en materiële hulp.

Zorg 9. “De gemeente weet straks alles van mij, niets blijft meer privé”
De gemeente heeft gegevens nodig om te kunnen beoordelen welke ondersteuning de inwoner nodig heeft. Het uitgangspunt is dat de inwoner zelf bepaalt wat er met zijn eigen gegevens gebeurt. Hij is niet verplicht om alle informatie zo maar te geven.

Zorg 10. “Als ik een hoog inkomen of veel vermogen heb, krijg ik geen maatschappelijke ondersteuning”
Gemeenten mogen inwoners de toegang tot de Wmo niet weigeren op grond van hun inkomen en/of vermogen. Iedere inwoner die behoefte heeft aan maatschappelijke ondersteuning kan een gesprek met de gemeente aanvragen. Tijdens dat gesprek mag de
financiële situatie van de inwoner wel aan de orde komen. Zowel voor een maatwerkvoorziening als een algemene voorziening mag de gemeente een eigen bijdrage vragen.

Zorg 11.”Ik heb geen rechten meer als de gemeente heeft besloten om mijn aanvraag voor een maatwerkvoorziening af te wijzen”
Als de gemeente de aanvraag voor een maatwerkvoorziening heeft afgewezen met een negatieve beschikking, kan de inwoner bezwaar maken bij de gemeente. De inwoner dient zijn bezwaar in bij het college van B en W. De bezwaarschiftencommissie van de gemeente beoordeelt het bezwaarschrift en geeft advies aan het college. Als het college het bezwaar afwijst, kan de inwoner in beroep gaan. Dat moet in eerste instantie bij de rechtbank en in tweede en laatste instantie bij de Centrale Raad voor Beroep. Als die een uitspraak heeft gedaan, is de rechtsgang beëindigd.

Daklozen zoeken het bos op

Door de onverminderde groei van het aantal daklozen en het gebrek aan opvang, voelen steeds meer dak- en thuislozen zich genoodzaakt om te overleven in het bos en andere buitengebieden.

Het aantal daklozen stijgt fors harder dan het aantal opvangplaatsen, waardoor zij met name grote steden vaak niet opgevangen kunnen worden. Natuurorganisaties, het Trimbos-Instituut en de Federatie Opvang merken dat daardoor het buitengebied vaker wordt opgezocht. Exacte cijfers zijn er niet, omdat deze aantallen moeilijk te meten zijn.

In bossen en bijvoorbeeld duinen is het rustig, relatief veilig en er is voldoende plaats om een provisorisch huisje te bouwen. Boswachters zijn daar allerminst gelukkig mee. Kamperen tussen de bomen is verboden, omdat de natuur wordt aangetast en dieren opgeschrikt.

Oisterwijk verdedigt ruimhartig asielbeleid

Een vluchtelingengezin met twee kinderen kan voor de inrichting van een huis in veel gemeenten hoogstens een paar duizend euro lenen. Het Brabantse Oisterwijk kent geen inrichtingskrediet, hier krijgt een gezin 10.620 euro cadeau. Dat leidt tot verbaasde reacties, maar de gemeente ziet geen reden om het bedrag aan te passen.
VVD-Kamerlid Azmani: „Als een startend gezin hard moet sparen voor hun eerste bankstel en gordijnen, is het lastig uit te leggen dat een vluchtelingengezin met 10.000 euro kan gaan shoppen. Een dak boven je hoofd en de basisvoorzieningen als eten en wat kleding, dat is uit te leggen. Dit niet.” PVV-leider Wilders noemt de praktijk ’waanzin’.

Karig

De hoogte van het bedrag is overigens niet door ambtelijke rekenmeesters op het gemeentehuis bedacht. Oisterwijk heeft de bedragen rechtstreeks overgenomen uit de prijzengids van het Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting (Nibud). ,,Er zijn veel gemeenten die ons vragen om advies”, zegt Gabriëlla Bettonville van het Nibud. ,,In de berekening gaan we niet uit van tweedehands spullen, maar van de absolute basis. Dat komt bij twee volwassenen met twee kinderen uit op 10.620 euro. Gemiddeld genomen zijn mensen meer kwijt.”

Uit de prijzengids blijkt dat er voor een gezin met twee kinderen onder andere rekening moet worden gehouden met 2.567 euro voor meubilair in de woonkamer, 2.209 euro voor de slaapkamers, 136 euro voor bestek, 219 euro voor servies en glaswerk en 2385 euro voor huishoudelijk apparatuur inclusief computer, printer en mobiele telefoon.

Zijn andere gemeentebesturen zo zuinig voor vluchtelingen die vaak zonder spullen een woning betreden? ,,Het is redelijk karig, maar we krijgen geen signalen dat mensen op de grond moeten slapen of de was in een teiltje moeten doen”, zegt Annemiek Bots van VluchtelingenWerk Nederland.

Flinke kluif

De bijzondere bijstand aan vluchtelingen met een tijdelijke verblijfsstatus is financieel een flinke kluif voor gemeenten. De vereniging van sociale diensten Divosa stelt dat gemeenten vorig jaar zo’n 400 miljoen euro kregen, maar dat ze 910 miljoen euro uitgaven. De huisvesting van statushouders vormt volgens de organisatie een belangrijke oorzaak.

Terug naar Oisterwijk. Waarom geeft een gemeente die dit jaar de ozb met 2,9 procent verhoogt om het huishoudboekje op orde te houden, geld weg? Juist op de post waar andere gemeenten vaak kiezen voor een (soms gedeeltelijke) lening. ,,De keuze is gemaakt om het inrichtingskrediet niet als lening te verstrekken. Deze keuze is terug te voeren op het ruimhartige minimabeleid en bevordering van participatie van vergunninghouders”, reageert het raadhuis schriftelijk.

Uit het persbericht van de plaatselijke VVD, coalitiepartij, valt op te maken dat de liberalen het royale minimabeleid over het hoofd hebben gezien: ,,We zijn druk bezig om alle feiten op een rij te zetten. Als het allemaal klopt dan zal de fractie inzetten op een spoedige herijking van het minimabeleid.” Het raadhuis van Oisterwijk laat alvast weten dat ‘herijking’ op de agenda staat. In oktober.

Armoede verandert je DNA

 

Opgroeien onder erbarmelijke omstandigheden kan je genen veranderen en verhoogt het risico op depressies en een drugs- of alcoholverslaving. Dat blijkt uit een nieuwe studie die gepubliceerd is in het wetenschappelijke vakblad Molecular Psychiatry. 

Drie jaar lang hebben Amerikaanse wetenschappers van de Duke University 132 jongeren tussen 11 en 15 jaar bestudeerd. Die pubers kwamen uit huishoudens variërend tussen een lage en een hoge sociaaleconomische status. Tijdens het onderzoek werden de proefpersonen regelmatig onder de MRI-scanner gelegd en werd er gepolst naar hun psychisch welbevinden en hun gedrag.

Het team stuitte bij de tieners uit een armoedige omgeving op veranderingen van het SLC6A4-gen. Dit gen beïnvloedt de amygdala, het deel van de hersenen waar voornamelijk negatieve emoties geregeld worden. Ze ontdekten dat de amygdala actiever was bij de adolescenten uit kansarme milieus.

Tegelijkertijd zagen de onderzoekers dat een lage sociaaleconomische status samenging met een tekort aan serotonine, wat vaak wordt geassocieerd met psychische aandoeningen. Jaren later zeiden verschillende proefpersonen uit een armer milieu ook dat ze met een depressie kampten.

“Deze studie is het eerste bewijs dat een lage sociaaleconomische status genen kan aanpassen”, besluit een van de onderzoekers, Johnna Swarts. “Dit kan belangrijke gevolgen hebben voor de behandelingen van depressies.” De proffen van de Duke University willen zich verdiepen in het SLC6A4-gen en nagaan of er nog andere biologische factoren gekoppeld kunnen worden aan depressies.

Hoe krijg ik gesubsidieerde rechtsbijstand?

images

Mocht u in een situatie terechtkomen waarin u rechtsbijstand nodig heeft dan kunt u via deze link de informatie lezen die voor u van toepassing is. De hoogte van uw eigen bijdrage hangt af van uw inkomen en vermogen. Zo betaalt u als bijstandsgerechtigde, bijvoorbeeld als alleenstaande een eigen bijdrage van €340,00 in het personen- en familierecht die u vergoed kan krijgen via de gemeente.

U komt tevens in aanmerking voor een korting van €53,00 indien u vooraf gratis advies heeft ingewonnen via het Juridisch Loket en zij u heeft verwezen naar bijvoorbeeld een advocaat of mediator, of een andere instantie die u verder op weg kan helpen.

Belangrijk om te weten: Indien u, als bijstandsgerechtigde, direct via uw advocaat rechtsbijstand aanvraagt bij uw gemeente, dan krijgt u in de meeste gevallen, gebaseerd op eerder genoemd voorbeeld als alleenstaande wiens eigen bijdrage €340 bedraagt in het personen- en familierecht:  €287,00 vergoed en dient u het restant van €53,00 zelf te betalen.

Wanneer komt u in aanmerking voor een automatische korting van €53,00?  In geval van een:
1. Strafzaak
2. Asielzaak
3. Bestuurlijke sanctie: Een voorbeeld hiervan is een door een bestuurlijke instantie opgelegde boete zoals verlaging of (gedeeltelijk) ingetrokken uitkering, ook wel  ‘afstemming’ genoemd, ingetrokken subsidie of vergunning.

Voor uitgebreide informatie over gesubsidieerde rechtsbijstand kunt u terecht op:

http://www.rechtsbijstand.nl/over-mediation-en-rechtsbijstand/hoeveel-moet-ik-zelf-betalen

Duizenden euro’s shoptegoed voor vluchtelingen

Een kringloopwinkel

Vluchtelingen die een huis toegewezen krijgen ontvangen duizenden euro’s shoptegoed voor de inrichting. In Oisterwijk loopt dat bedrag zelfs op tot 10.000 euro voor een gezin met twee kinderen.

De bedragen die de statushouders krijgen liggen in Noord Brabant tussen de 2.000 en 10.000 euro. In sommige gevallen is het bedrag een gift, in andere gemeenten moet het bedrag terugbetaald worden, blijkt uit onderzoek van het Brabants dagblad.

Zo verwacht de gemeente Boekel de 3.500 euro die ze beschikbaar stellen om een huis in te richten uiteindelijk terug van de vluchtelingen. In andere plaatsen moet een deel van het geld terugbetaald worden.

De Groep Bontes/Van Klaveren heeft naar aanleiding van de berichtgeving vragen gesteld aan de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie (Klaas Dijkhoff) en de minister van Binnenlandse Zaken (Ronald Plasterk).

7 miljoen over?

Bij het spreekuur van de Participatiegroep Minima Amstelveen is het een komen en gaan van mensen die zich de afgelopen maanden hebben gemeld voor hulp en advies.

Het komt voor dat wij, als spreekuurhouder, derden moeten inschakelen op het moment dat wij tegen problemen aanlopen waar wij zelf geen oplossing voor kunnen bieden en krijgen soms te maken met een bijzondere zaak waarbij de uitdaging ligt in het vinden van passende oplossingen om de hulpvraag tot een goed einde te brengen.

Zo ook deze zaak: een oudere meneer meende recht te hebben op een verhuisvergoeding als gevolg van een lichamelijke aandoening. Hij zou moeten verhuizen naar een aanleunwoning als gevolg van een hersenbloeding. Dankzij advies en inzet van de ouderenadviseur van Vita is dit proces goed verlopen.

Maar een verhuizing brengt kosten met zich mee en deze cliënt bedacht, omdat hij afhankelijk is van een klein pensioen, dat hij in aanmerking zou kunnen komen voor een verhuisvergoeding. Van de gemeente kreeg hij echter te horen dat hij geen recht had op een verhuisvergoeding gezien zijn inkomen. Dit ontstemde  meneer zeer en hij bleef piekeren over de ontstane schulden als gevolg van de verhuizing.

In zijn nieuwe woning is meneer ten val gekomen waarbij hij een aantal breuken in zijn rug opliep. Na dit incident heeft hij het een maand lang moeten stellen zonder hulp. Dit heeft hij echter niet kenbaar gemaakt aan de dienstdoende ambtenaar van het Amstelveen Loket. Ook verzuimde hij te melden dat hij al op leeftijd is, hersenletsel had opgelopen en het overzicht over zijn administratie is verloren.

Via een omweg ontmoette ik deze 70 jarige meneer en maakten wij een afspraak om samen naar het Amstelveen loket te gaan. In het gemeentehuis hebben wij met elkaar kennis gemaakt en tijdens de kennismaking kwam ik erachter dat het niet goed ging met deze meneer. Hij bleek voor meerdere zaken hulp nodig te hebben. Tot mijn verbazing kreeg hij te horen dat hij €22,50 (het maximum bedrag) per uur aan huishoudelijke hulp kwijt zou kunnen zijn. Onmiddellijk vertelde hij dat hij dan net zo goed iemand ‘prive’ zou kunnen inhuren. ‘Ja, doen veel mensen’ zei de ambtenaar van het loket. Om vervolgens te zwijgen. Op mijn vraag waarom zij alleen het uurtarief noemde voor de “rijken der aarde” zei zij dat de gemeente hier niet over ging. Het CAK is verantwoordelijk voor de berekening. Uiteraard herinnerde ik de medewerkster aan het feit dat meneer moet leven van AOW en een bescheiden pensioen. Uiteindelijk kon ik meneer geruststellen dat hij vanwege zijn lage inkomen nooit zo’n hoog uurtarief zou hoeven betalen. Dat bleek ook toen  de indicatieadviseur van de gemeente bij het huisbezoek kon uitrekenen dat meneer niet meer dan €20,= per maand aan eigen bijdrage zou hoeven betalen.

Voor de PMA bestaat maatwerk uit goed luisteren en kijken wat er naast de aanvankelijke hulpvraag nog meer aan ondersteuning nodig is. Maar, nog belangrijker, is om dóór te vragen in plaats van een afwachtende houding aan te nemen.

Tip: vraag altijd om een aanvraagformulier in het geval u bijzondere bijstand wilt aanvragen of een andere aanvraag doet. Bij het inleveren van het aanvraagformulier bij het Amstelveen loket is het raadzaam te vragen om een bewijs van ontvangst. Binnen acht weken moet de gemeente een schriftelijk besluit hebben genomen.

Wil Groeneweg-Roode
spreekuurhoudster PMA

Geen zorgwoning arme oudere

Zorgbehoevende ouderen met een laag inkomen kunnen niet terecht in zorgwoningen, maar zijn aangewezen op verpleeghuizen. Dat komt door het ‘passend’ toewijzen van zorgwoningen waarmee de overheidsuitgaven aan huurtoeslag moet worden beteugeld.

Dat meldt KRO-NCRV-tv-programma De Monitor zondag 22 mei. Drie zorginstellingen bevestigden aan het programma dat er zorgwoningen blijven leegstaan. De praktijk gaat daarmee in tegen het regeringsbeleid dat ouderen zo lang mogelijk op zichzelf moeten blijven wonen.